ια πολλούς δημιουργούς, η τέχνη δεν είναι έκφραση. Είναι καταγραφή. Ένα προσωπικό αρχείο στιγμών, φόβων, αλλαγών και μεταβάσεων. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ημερολόγιο χωρίς ημερομηνίες, όπου το συναίσθημα αποτυπώνεται χωρίς φίλτρο.
🎨 Ζωγράφοι, συγγραφείς, σκηνοθέτες και μουσικοί συχνά επιστρέφουν στα ίδια μοτίβα. Όχι από έλλειψη φαντασίας, αλλά γιατί αυτά τα μοτίβα είναι οι εσωτερικές τους σταθερές. Είναι τα σημεία όπου η ζωή άφησε σημάδι.
🎭 Το κοινό μπορεί να μη γνωρίζει την προσωπική ιστορία πίσω από το έργο, αλλά τη νιώθει. Γιατί η ειλικρίνεια περνά χωρίς εξηγήσεις. Ένα έργο που γεννήθηκε από ανάγκη και όχι από στρατηγική, ξεχωρίζει.
🖼️ Ίσως γι’ αυτό κάποια έργα αντέχουν στον χρόνο. Όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή κουβαλούν ζωή. Και η ζωή, ακόμα κι όταν αλλάζει μορφή, παραμένει αναγνωρίσιμη.